15 มีนาคม 2550 

                                                                                         ณ.บ้านน้อยๆของกระผม

ถึง ผู้ที่อยู่ในห้วงคำนึง

   ไม่ได้เจอกันนานจนคิดว่าอาจจะลืมกระผมไปเสียแล้ว นับเป็นเวลาก็ 5 ปีได้แล้วกระมังที่เรา

เคยพบกันเมื่อครั้งนั้น อาจจะเหมือนกระผมหายไป โดยแทบจะไม่มีข่าวสาร แต่ความเป็นจริงแล้ว

กระผมได้พยายามโดยตลอดเพื่อที่เราจะได้พบกันอีก ไม่มีวันไหนที่กระผมไม่คิดจะหาหนทาง  ทว่า

อุปสรรคเหมือนเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เชื้อเชิญ ที่เกาะเกี่ยวกระผมไว้ จนแทบสิ้นหวัง

    เมื่อหาผู้ช่วยเหลือมิได้ กระผมจึงตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต ด้วยการใช้กำลังกายกำลังทรัพย์

แทบทั้งสิ้นของกระผม และความช่วยเหลืออย่างมีไมตรีจิต ของมิตรสหายและผู้มีพระคุณ โดยเฉพาะ

คุณเทพ และ พี่'ปราย พันแสง ที่นำพาแสงแห่งความหวัง และชี้นำหนทาง

    เค้าลางแห่งความฝันที่เลือนลาง กลับกลายเป็นความจริง ถ้าไม่มีสิ่งใดผิดพลาด  เราจะได้พบกัน

ในสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ที่จะเริ่ม31 มีนาคมนี้ หวังว่าคุณคงยังไม่ลืมกระผม

                                                                                                 ด้วยใจถวิล

                                                                                             ทรงวิทย์ สี่กิติกุล

ปล.  โปรดจำหน้าค่าตาของกระผมตามที่เห็นนี้

ปล.2 การพบกันครั้งนี้อาจรบกวนภาระในกระเป๋าของคุณมากขึ้น 

ปล.3 แม้ว่าคุณอาจเคยมี "โลกของเรา" แล้ว แต่กระผมอยากให้คุณพิจารณา "โฉมใหม่" ที่

ปรับปรุงแทบทุกหน้า!!! แก้ไขจุดบกพร่อง เพิ่มตอนพิเศษและภาพสี

ปล.4  ทำไมเขียนคล่องนักฟะตู....